entanglement of all sorts

Walang magiging matapat sa’yo kung nagtataksil ka sa iba. Walang magiging mabait sa’yo kung nanggagago ka ng kapwa mo. Walang magmamahal sa’yo kung hindi ka marunong magbahagi ng sarili mo.

Kung mayroon man, paniwalaan mo ako,  magsisialisan din sila kung hindi ka magbabago. Kung hindi ka pa rin marunong magpahalaga ng tao, ng pinagsamahan niyo.

Ang pagkakaibigan o relasyon ay binubuo ng dalawang taong nagbibigayan. Hindi isang tao na bigay ng bigay at isang taong tanggap ng tanggap. Hindi ito basta pagbigay ng kokonting bagay kung kailan mo trip ibigay.

Ang pagkakaibigan ay dapat inaalagaan, pinapagyaman, pinapalago kung gusto mo itong manatili. Dahil kung hindi, maglalaho na lang bigla ito sa harapan mo.

Ang pangangalaga ay hindi nagtatapos sa mga pagsasabi na pinapadala gamit ang selpon. Hindi natatapos sa pagngiti kapag nagkita kayo. Ito ay binubuo ng pag-uusap, pagbabahagi, pagsasama kapag may panahon, pagmamalasakit, pangangalaga, pagmamahal.

Palaging pakatandaan na kung ang aso mo ay pinabayaan, ginutom…unti-unti din itong aalis at maghahanap ng bagong amo. Walang taong hindi napapagod…lahat tayo may hangganan.

Magpasalamat sa mga kaibigan. Ingatan ang pinagsamahan. Humingi ng tawad kung nagkasala. Tumulong kung kinakailangan. Baka kapag handa ka nang gawin lahat ito, wala na iyong taong pag-aalayan mo sa harap mo.

Wala lang, nagdradrama na naman ako dahil naisip ko ang mga kaibigan ko. Paano, matagal ko nang hindi nakikita at nakakausap ang karamihan. At siyempre, iyong mga nakakasama ko at nakakausap araw-araw ay nakapagpaalala din sa akin nito.

Hayon, maraming salamat sa lahat! Sobra! Salamat sa pakikinig kapag daldal ako ng daldal ng kung ano. Salamat sa pag-iintindi kung humihingi ako ng payo at aayawan ko ang mga suhestiyon niyo dahil alam ko na pala ang gagawin ko mula pa noong simula. Salamat at palagi kayong andiyan, one text away, reply agad. Salamat sa pagtulong at patuloy na pagbibigay lakas ng loob. Salamat sa walang hanggang pagpapaalala. Salamat sa lahat lahat! As in!

Paumanhin sa lahat ng pagkukulang ko. Paumanhin kung minsan ako ay hindi makausap. Kilala niyo naman ako, ayaw ko lang na may masabi akong pagsisisihan ko sa huli. Paumanhin kung palagi akong huli sa mga lakad. ;p Paumanhin sa lahat lahat….

Mahal ko kayong lahat! Sobra! Alam niyo naman iyon, hindi ba?

Ingat kayong lahat at Godbless sa acads…

Miss ko na kayo talaga!!!! ;-(

Sometimes, there are people we meet that will tell us what we should be hearing. Yeah, they surely hit home. They certainly pierce our hearts. But the things that spring forth their mouth wake us up. They take us to where we should be. They guide us. It’s surely hard for us because it means getting out of the place where we were once comfortable. But that’s the only way of growing up. Of being the better us. Of being an adult (in its truest sense).

I haven’t had that "long and deep talk" with Macoy for a long time already but we never fail to keep in touch. After all, we always see each other at school. I understand that Macoy’s busy with UP Repertoire. Tough job, I know. Still, I know that it doesn’t change a thing between us.

Macoy, I saw the concern. I felt it. In fact, I nearly cried if you didn’t leave right away to return the indigenous musical instruments. You were the only person who tells me STRAIGHT the things that I should hear. Nobody attempted to do that. Many were always sending signals which were very vague to me. And here you come telling me these things.

You know what, I am optimistically looking forward to saying the things that you really want me to say. I can’t wait to tell you that I finally found that. And I thank you for sincerely wishing that for me. Ikaw lang ang nagsabi noon sa akin at kapag naaalala ko, naiiyak ako (kahit ngayon). May tao pa palang nakakakita noon at naghahangad na maibigay iyon sa akin.

Hahaha…Knowing you, you’re probably laughing at me now for being so serious. Pero thanks talaga! Malay mo, I wouldn’t get the chance to thank you sincerely. So here’s my tight hug—hmmmmm..THANKS A LOT MACOY!